2011 Nisan ayındaki lazer göz ameliyatım – 2 Haziran 2011 Perşembe tarihli rapor

Hasta deneyimi
Daniel Ege
02.06.2011
Yaklaşık altı yıl önce ilk kez gözlerimi lazerle düzelttirme fikri aklıma geldi. O zamanlar hâlâ eğitimdeydim ve maddi olarak bu hayalimi gerçekleştirmem mümkün değildi. Bu yüzden -4,25 diyoptri ile gözlük ve her türlü kontakt lensle idare etmeye devam ettim. Ancak kontakt lens kullanan herkes bu sorunları bilir. Bir yere uzun süreli gittiğinizde lensleri yanınıza almayı unutmamanız gerekir, gözlük de her zaman çantada olmalıdır. Yüzerken lensler kolayca kaybolur ya da gözlükle suya girilemediği için hiçbir şey göremezsiniz.
Geçen yılın Aralık ayından itibaren bu konu yeniden gündemime geldi. Nisan ayında iş değiştirecektim ve kendime bir aylık ara vermiştim. Bu da gözlerimi lazerle düzelttirmek için doğru zaman oldu. Birçok firmadan bilgi aldım ve daha önce bu operasyonu yaptırmış kişilerle konuştum. Hepsi memnundu. Ancak ben biraz şüpheci biriyim, bu bana yetmedi. Bu yüzden birebir görüşme yapabileceğim bir yer aradım ve Swisslasik’te bu imkânı buldum. Orada aklımdaki tüm soruları sorabildim ve hepsi net bir şekilde cevaplandı.
5 Nisan tarihini seçtim, çünkü o tarihte Almanca konuşan bir grup organize edilmişti. 4 Nisan’da İstanbul’a vardık. Günün geri kalanında çevreyi tanımak için serbest zamanımız vardı. 5 Nisan sabahı ön muayeneler yapıldı ve ameliyata uygun olup olmadığımız belirlendi. Ben İsviçre’de zaten böyle bir ön muayene yaptırmıştım, boşuna İstanbul’a gitmek istememiştim. Bu muayenede, retina üzerinde bazı zayıf noktalar olduğu ve önce bunların güçlendirilmesi gerektiği tespit edildi. Bu işlem hemen yapıldı. Daha sonra İstanbul’a gidildi. Orada da tekrar ameliyata uygun olduğum söylendi.
Ameliyat öğleden sonra planlanmıştı. Hepimize çok küçük bir sakinleştirici verildi, sanırım hepimizin buna ihtiyacı vardı. Ardından beyaz, steril ve sakin bir odaya alındık. Dört kişiden ilki ameliyata girdi ve yaklaşık 20 dakika sonra geri çıktı. Ben en son girdim. Hazırlık sırasında dizlerim titriyordu ve hâlâ vazgeçmek için geç olmadığını düşünüyordum. Sonra her şeyi akışına bıraktım.
Önce steril kıyafetler giydirildi, ardından göz damlaları verildi ve her şey çok hızlı ilerledi. Ameliyat masasına alındım, uzandım ve lazerin altına götürüldüm. Ameliyat ağrısızdı, sadece göze dokunulduğunda biraz rahatsız edici bir his vardı. Lasik’te yapılan kesiyi hissediyorsunuz ama acıtmıyor. Lazer sırasında kısa süreli, yanık gibi keskin bir koku geliyor. Onun dışında hiçbir şey hissedilmiyor. Lazer işlemi göz başına yaklaşık 18 saniye sürdü. En ilginç olan şey, lamelin tekrar gözün üzerine kapatılmasını görebilmekti. Ve işlem bitmişti.
Ayağa kalkar kalkmaz merakla gözlerimi çok dikkatli bir şekilde açtım. Ve mucize… Her şeyi net görüyordum. Biraz pusluydu ama çok keskin bir görüş vardı. Hep söylenen kamaşma hissini de yaşamadım. Daha sonra dinlenme odasına alındım ama orada bile beş dakika kalmadım. Kendimi rüyadaymış gibi hissediyordum. Grubun yanına döndüğümde hemen eve her şeyin yolunda gittiğini anlatan bir mesaj attım. Ardından yapılan kontrolde doktorlar çok memnundu. Ben de kendimi yeniden doğmuş gibi hissettim.
Sonra otele gidip uyuduk, çünkü bütün bu gerginlik insanı gerçekten yoruyor. Akşam dışarı çıkıp bir şeyler içtik ve yeni görüşümüzün keyfini çıkardık. Üçüncü gün son bir kontrol vardı. Sıramızı beklerken biz bile kendi kendimize görüşümüzü test etmeye başladık, uzaktaki araba plakalarını okumaya çalıştık. Sonuç gerçekten etkileyiciydi. Herkesin kontrolü olumlu geçtikten sonra İstanbul’da küçük bir gezi yaptık. Komik olan, her saat başı damla kullanmamız gerekiyordu ve bunu hep birlikte yapıyorduk, nerede olursak olalım. Restoranda bile aynı damlayı kullanan başka insanlarla karşılaşıyorduk ve onları hemen tanıyorduk.
Genel olarak her şeyden çok memnunum. Sadece küçük bir tavsiye: eğer bu işi ciddiye alıyorsanız, ameliyattan önce YouTube’da yakından çekilmiş göz lazeri videolarını izlemeyin. Görüntüler gerçekte olduğundan çok daha korkutucu ve insanı gereksiz yere geriyor.
Bugün, yaklaşık iki ay sonra, tekrar çalışıyorum, aktif olarak spor yapıyorum ve bunu yeni görüşümle yapıyorum. Harika bir duygu.
İyi bir görüşe!
Daniel Ege